De Gerrigje werd in 1901 gebouwd bij Appelo in Zwartsluis voor Jan Oosten van der Vegte uit Dalfsen, vernoemd naar zijn moeder. Vanaf dat moment voer het schip materieel zoals stenen naar drukkerijen, basalt voor stuwen en wegen, hooi voor lokale stalhouders, turf en hout voor uiteenlopende doeleinden. In 1925 nam zoon Chris van der Vegte het schip over. Hij liet een roef plaatsen zodat hij mét zijn vrouw aan boord kon wonen en varen, en later werd de Gerrigje gemotoriseerd met een Lister-motor; ideaal op kleine wateren en kanalen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog bood het schip onderdak aan onderduikers en voer het zelfs met witte lakens als teken van overgave. Na de oorlog bleef het schip actief in binnenvaartvervoer: turf, basalt, brandstoffen — het bleef altijd in beweging. De laatste turfvaart vond plaats in 1962, waarna de Gerrigje werd verkocht en herdoopt. In 1973 kocht schipper Willem Poldermans het schip terug, noemde het weer Gerrigje en nam het op in zijn ligplaats aan de Laakhaven in Den Haag — een tweede leven als erfgoed- en woonschip begon.

Decennia later, in 2025, droeg Willem Poldermans het schip over aan zijn kleindochter, Sterre Poldermans. Daarmee blijft de Gerrigje binnen de familie en vaart het voort als een levend erfgoed, met diepe wortels in de binnenvaartgeschiedenis van Dalfsen en daar voorbij.