De Dolfijn (bouwnummer 107) uit 1956 verving een eerdere Dolfijn, die in 1955 lek en beschadigd was geraakt, naar verluidt door een manoeuvreerfout terwijl de bemanning een gewonde gans aan het vangen was. Een opmerkelijk detail is dat voor de bouw van de nieuwe Dolfijn eerst de Stork Werkspoor Diesel DRO216-motor werd aangeschaft via lopende contracten na de oorlog. Vervolgens heeft de architect het schip om de motor heen ontworpen, wat resulteerde in een optimale indeling en efficiëntie.
Met haar afmetingen was de Dolfijn speciaal ontworpen voor de overheid en heeft ze 42 jaar gediend als douanevaartuig en kustwachtvaartuig. Haar thuishaven was Vlissingen, en ze voer tussen Zeeland en Hoek van Holland, waar ze een cruciale rol speelde in het toezicht op de Nederlandse wateren. Met haar geringe diepgang kon de Dolfijn op plaatsen komen waar grotere schepen niet konden varen.
De Dolfijn was uitgerust met een Stork Werkspoor Diesel DRO216 als hoofdmotor, een krachtige en betrouwbare op lucht gestarte dieselmotor, bekend om zijn robuustheid en efficiëntie. Daarnaast beschikte ze over een Lister 2-cilinder hulpmotor, die diende als compressor, aggregaat, lens- en brandbluspomp voor noodgevallen. Deze combinatie maakte de Dolfijn krachtig, veelzijdig en betrouwbaar.
Na haar diensttijd bij de Douane en Kustwacht is de Dolfijn een nieuwe bestemming gegeven. Er zijn vele duikexcursies met de Dolfijn georganiseerd, waarbij verborgen schatten boven water zijn gehaald. Sommige van deze schatten zijn nog steeds aan boord te vinden, terwijl andere alleen voortleven in de verhalen van de bemanning en duikers.
De Dolfijn is ingeschreven in het Nationaal Register Varend Erfgoed Nederland (RVEN) onder nummer 2446 en geregistreerd bij het LVBHB, wat haar status als varend monument bevestigt.