I Frances 1999

I Frances 1999

Scheepstype: overige

Bouwwerf: Marine Institute – Memorial University of Newfoundland

Bouwjaar: 1999

Lengte: 1700 cm

Diepgang : 60 cm

Breedte : 200 cm

Kruiphoogte : 185 cm

Officiële thuishaven : Newfoundland, Canada

Motor : Golgen Motors 10 KW

Bouwjaar van de motor : 2026

Vermogen van de motor : 15 PK

ENI-nummer :

   

I Frances

Werelds eerste transatlantische Narrowboat
Isabel Frances is een Canadese narrowboat van 17 meter lang en 2 meter breed en heeft een bijzondere geschiedenis. Het is de eerste narrowboat die in 1999 de transatlantische oversteek maakte van Canada naar Ierland. Voor de oversteek van de Atlantische Oceaan werd de boot ingrijpend aangepast: de ramen en deuren werden verstevigd, de voor- en achterdekken verhoogd, er werd enkele tonnen beton als ballast in de kiel aangebracht en de boot kreeg een eenvoudige zeilinstallatie. De boot is over 4 jaar ontworpen en gebouwd door naval engineer Bryan Crutcher. Speciale aandacht ging uit naar het houtwerk van de raampartij die door lokale ambachtsmensen werd vervaardigd en refereert naar de houtkunst van de traditionele houten architectuur in de omgeving waar de boot werd vervaardigd.

Op 8 juli 1999 vertrok I Frances vanuit Holyrood in Newfoundland met een bemanning van zes personen, op weg naar Ierland. De overtocht verliep allesbehalve rustig: de bemanning kreeg te maken met zeeziekte, dichte mist, wisselende en soms zeer harde winden, technische problemen met de motor en beschadigingen aan het tuigage. Er waren echter ook mooie momenten, zoals grote groepen dolfijnen, walvissen en nachten waarin het water oplichtte door bioluminescentie. Na ruim vijf weken, veel geduld en een flinke dosis geluk, bereikte de I. Frances uiteindelijk Ierland. Op 16 augustus kwam de bemanning veilig aan in Limerick, na een overtocht van vijf weken en twee dagen.

In de jaren erna is I Francis nog jarenlang gebruikt voor tochten door Ierland over de Shannon Rivier en maakte later de oversteek naar het zuiden van Engeland. Hier voor de boot met name over de rivier de Avon en heeft ze een tijd gelegen in Londen. Door wisseling van eigenaar en nalatig onderhoud kwam de boot vanaf 2018 in verval. In 2025 is de boot aangekocht door Crispijn van Sas en per vrachtwagen overgebracht naar Nederland voor restauratie.

Wat is een narrowboat?
Een narrowboat is een traditioneel Engels kanaalschip, ontworpen voor de smalle kanalen en sluizen van Groot-Brittannië. De boten zijn doorgaans ongeveer 2 meter breed, lang en hebben een geringe diepgang. Oorspronkelijk werden ze vooral door paarden vanaf het jaagpad voortgetrokken.

In de 18e en 19e eeuw waren narrowboats een belangrijk onderdeel van het Britse goederentransport. Tijdens de industriële revolutie vervoerden ze onder andere kolen, ijzer, hout en graan tussen fabrieken, mijnen en steden. De bemanning woonde vaak aan boord, in een kleine maar efficiënt ingerichte kajuit.

Met de komst van de spoorwegen en later vrachtwagens verdween de commerciële functie grotendeels. Tegenwoordig worden narrowboats vooral gebruikt als woonboot, recreatieboot of historisch schip. I. Frances is daarin een bijzonder buitenbeentje: een Canadees schip met de afmetingen en kenmerken van een Engelse kanaalboot en een toegevoegde kiel over de volledige lengte, die de boot in staat stelde uiteindelijk de Atlantische Oceaan over te steken.

Restauratie
De boot is in 2026 gerestaureerd. Bij de restauratie is de oorspronkelijke blacking van Teer die de boot beschermde tegen het water vervangen door epoxy coating in combinatie met Antifauling. Het houtwerk was door de jaren vergrijsd, is afgeschuurd en opnieuw in de lak gezet. Daarnaast is de niet oorspronkelijke volvo Penta 2003T (orgineel had de boot slechts een Yanmar 8pk motor) vervangen door een elektrische motor die van stroom wordt voorzien door een 5 tal zonnepanelen. De oorspronkelijke voortstuwing op de wind is daarmee vervangen door voortstuwing op de zon waardoor tochten op de Nederlandse binnenwateren mogelijk zijn.